Friends of Jewish Renewal in Poland
Parsza Wajikra zaczyna się nie gromem, lecz cichym wezwaniem: „Wajikra” – „I wezwał” – zapisane z maleńkim alef na końcu. Raszi wyjaśnia, że Wiekuisty użył alef serdeczności i bliskości, w przeciwieństwie do odległego „wajikar” (przypadkiem) u Bileama. Lecz Mojżesz, najpokorniejszy z przywódców, uczynił to alef małym – cichym aktem pomniejszenia siebie. Nie chciał rozgłaszać swej intymności z Bogiem; wolał ustąpić, by Boski głos mógł zabłysnąć w pełni.[…]
Parashat Vayikra opens not with thunder, but with a gentle call: “Vayikra” – “And He called” – written with a tiny aleph at the end. Rashi explains that God used an aleph of affection and closeness, unlike the distant “vayikar” (by chance) for Bilam. Yet Moses, the humblest of leaders, made that aleph small – a quiet act of self-diminishment. He didn’t want to broadcast his intimacy with God; he preferred to step back so the Divine voice could shine fully.[…]
Wyobraźcie sobie: kończymy czytanie Księgi Wyjścia. Izraelici wreszcie budują Miszkan – tę elegancką, przenośną synagogę na kółkach, w której obecność Boga ma zamieszkać pośród nich. A ponieważ ten tydzień to Szabat ha-Chodesz, dostajemy jeszcze bonusowy maftir: „Miesiąc ten będzie dla was początkiem miesięcy”. Bóg właściwie resetuje kalendarz i mówi: „Nisan jest teraz miesiącem pierwszym. Przygotowania do Pesach zaczynają się… teraz!”[…]
Picture this: We are finishing reading the Book of Exodus. The Israelites are finally building the Mishkan—the fancy portable synagogue-on-wheels where God’s presence is going to crash on their couch. And because this week is Shabbat HaChodesh, we also get that bonus maftir: “This month shall be for you the beginning of months.” God basically hits the reset button on the calendar and says, “Nissan is now Month One. Pesach prep starts… now!”[…]
