Refleksje nad paraszą Miszpatim 5786
„Oto prawa [miszpatim], które przedłożysz im…” (Wj 21,1)
Parasza zaczyna się od cichego, lecz przełomowego zwrotu. Po gromach Synaju, po objawieniu Dziesięciu Przykazań – tych absolutnych, niepodważalnych prawd – Bóg nie przechodzi do filozofii ani poezji. Przechodzi do miszpatim: konkretnych, praktycznych praw dotyczących odszkodowań, kradzieży, niewolników, przybyszów, sprawiedliwości na rynku, ochrony słabszych. To nie są sugestie. To nie jest „moja prawda kontra twoja prawda”. To architektura sprawiedliwego społeczeństwa, zbudowana na założeniu, że dobro i zło są realne, że dobro i zło da się poznać, oraz że naród, który zaznał grozy, ma święty obowiązek o tym pamiętać.[…]