Refleksja nad paraszą Bereshit 5786

Gdy otwieramy Torę na Parszat Bereszit (Rodzaju 1:1–6:8) w 5786 roku, jesteśmy zaproszeni do refleksji nad samym aktem stworzenia – boskim procesem, który wprowadza porządek w chaos i nadaje światu cel. Talmud, w traktacie Szabat 119b, uczy nas, że „Szabat nadaje sens dziełu stworzenia”. Ta myśl, zakorzeniona w Rodzaju 2:1–3, gdzie Bóg odpoczywa siódmego dnia, przedstawia Szabat nie tylko jako przerwę, ale jako kulminację i cel sześciu dni stworzenia. Szabat przekształca akt tworzenia w akt pełen znaczenia, oferując głęboki kontrapunkt dla światopoglądu, który widzi wszechświat jako pozbawiony celu. W tym D’var Tora badamy, jak wizja stworzenia w Bereszit, ukoronowana Szabatem, ukazuje wszechświat przeniknięty boskim porządkiem, ludzkim celem i delikatną równowagą między chaosem a stabilnością.[…]

Refleksje na Szabat Sukkot 5786

Chag Sameach i Szabat Szalom wszystkim! Sukkot jest uznawany za najbardziej radosne ze wszystkich żydowskich świąt. Jedna z jego biblijnych nazw to Z’man Simchateinu – „czas naszej radości”. To wręcz nasz religijny obowiązek, by być szczęśliwym przez każdy dzień Sukkot. A najlepszym sposobem, jak sądzę, na osiągnięcie tego celu jest sprawianie radości innym – żonie, mężowi, dzieciom, rodzicom, czyli każdemu w rodzinie, a w najlepszym przypadku – każdemu w naszej społeczności.[…]

Refleksja nad paraszą Nicawim 5785

„Stoicie dziś wszyscy przed obliczem Wiekuistego, Boga waszego: naczelnicy pokoleń waszych, starsi, urzędnicy wasi, wszyscy mężowie Israela:
… nawet cudzoziemiec w waszym obozie.”
(Księga Powtórzonego Prawa 29:9-10)

Te słowa, wypowiedziane przez Mojżesza do Izraelitów u progu wejścia do Ziemi Obiecanej, rozbrzmiewają przez wieki, docierając do nas – małej, lecz tętniącej życiem społeczności żydowskiej, odrodzonej w sercu Polski. Żyjemy w bezprecedensowych czasach, w świecie pełnym możliwości – cudów technologii, globalnych połączeń i szans na odnowę. Jednak te dni są także burzliwe, naznaczone napięciami cywilizacyjnymi i społecznymi, od rosnącego populizmu po globalne konflikty i wciąż obecne cienie antysemityzmu. Historia Żydów polskich to historia odporności i odrodzenia, która nasyca przesłanie parszy Nicawim nadzieją, zachęcając nas do przyjęcia roli w kształtowaniu lepszej przyszłości dla nas samych, naszego narodu i całej ludzkości, w czasie, gdy zbliżają się Wielkie Święta.[…]

Refleksja nad nad paraszą Ki Tavo 5785

Latem 2012 roku, podczas kilkudniowego programu studiów Tory i Talmudu “Mini-Jesziwa” w Gminie Żydowskiej w Lublinie, poznałem Rabina Boaza Pasha. Wspaniały, ciepły, miły, inteligentny i dowcipny człowiek o ogromnej wiedzy, który kilka lat wcześniej służył jako rabin w kehili w Krakowie. Chociaż urodził się w Jerozolimie, jest absolutnie biegły w języku polskim,, co jest bardzo imponujące. Spotkałem go później kilka razy na różnych wydarzeniach żydowskich w Polsce i zawsze byłem pod wrażeniem sposobu, w jaki podchodził do ludzi. Dlaczego o nim mówię? Jego brat, którego osobiście nie znałem, Icchak Pash, również rabin, został zamordowany w niedawnym ataku terrorystycznym w Jerozolimie, w ostatni poniedziałek. To po raz kolejny uświadomiło mi, jak nieliczni i podatni na zranienie jesteśmy jako naród, a tym samym jak stosunkowo łatwo zdestabilizować nasze żydowskie społeczności, w tym największą z nich – tę w Izraelu.[…]