Friends of Jewish Renewal in Poland
Wyobraźmy sobie scenę: Jaakow siedzi w kawiarni na Nowym Świecie w Warszawie albo w dzielnicy Kazimierz w Krakowie. Podchodzi znajomy: „Cześć Jaakow, jak leci? Co słychać?” Jaakow się uśmiecha: „Życie? Cudownie. Dobra praca, dzieci w świetnych szkołach, szabatowe kolacje z przyjaciółmi, wakacje w górach albo nad Bałtykiem… Jedyny problem, że kiedy wszystko jest tak spokojne i normalne, ciągle czekam, aż znowu wybuchnie antysemityzm.”[…]
Parsza Toldot… Toldot oznacza „Pokolenia”. A jeśli mówimy o pokoleniach… mówimy często o ogromnej ilości dramatu. Mamy więc intrygę, nieetyczną intrygę według wielu komentatorów, potem reakcję na nią – gniew, strach, nagrodę, karę… a niektórzy powiedzieliby, że jakąś formę karmy. Dziś skupię się tylko na początku historii: Jakubie, Ezawie i przejęciu pierworództwa.[…]
Pierwszy werset paraszy Chajej Sara jest surowy: „A życie Sary trwało – lata życia Sary – sto dwadzieścia siedem lat” (Rdz 23:1). Powtórzenie słowa „życie” nie jest zbędne; to wyraz czci. Sara umiera, a Tora zatrzymuje się, by policzyć każdy rok, jakby chciała powiedzieć: to życie miało znaczenie i jego koniec domaga się uwagi. Natychmiast Abraham wstaje, by zapewnić miejsce pochówku. Nie opłakuje w abstrakcji; działa. Negocjuje, płaci i kupuje Jaskinię Makpela od Efrona Chetyty za czterysta syklów srebra – pełną cenę, publicznie zważoną, prawnie wiążącą (Rdz 23:16–18).[…]
Jak mówimy „gratulacje” po hebrajsku? Mazal tov. Co to znaczy? Powodzenia! Więc kiedy ktoś bierze ślub, co mówimy? Powodzenia! Rodzi się dziecko w rodzinie… Co mówimy? Powodzenia… no tak, jakbyśmy od razu myśleli o wszystkich złych rzeczach, które mogą się zdarzyć.[…]
