Friends of Jewish Renewal in Poland
No matter if we are Reform, Conservative or Orthodox, there are at least two things that unite us all: 1. A common fate – we are all Jews at the end of the day, whether we like it or not. 2. We have at least one common goal – peace in the world. We differ in terms of visions of how to get there but the ultimate goal is the same and – what’s important – I believe – that the means we, Jews, undertake to achieve it are largely compatible.
Niezależnie od tego, czy jesteśmy reformowani, konserwatywni czy ortodoksyjni, są co najmniej dwie rzeczy, które nas łączą: 1. Wspólny los – wszyscy jesteśmy Żydami, czy nam się to podoba, czy nie. 2. Mamy co najmniej jeden wspólny cel – pokój na świecie. Różnimy się pod względem wizji, jak go osiągnąć, ale ostateczny cel jest ten sam i – co ważne – wierzę – że środki, które my, Żydzi, podejmujemy, aby go osiągnąć, są w dużej mierze zgodne.
Parasza Emor zawiera dwa spośród najbardziej fundamentalnych przykazań odnośnie wiary w Wiekuistego, które zarazem fundamentalnie dotykają natury żydowskiej tożsamości:
I nie znieważajcie imienia Mojego świętego, – abym był święcony w pośród synów Israela; Ja Wiekuisty, który uświęcam was, który wywiódł was z ziemi Micraim, abym był wam Bogiem: Ja Wiekuisty (Księga Kapłańska 22:32, tłum I. Cylkow).
Parashat Emor contains two of the most fundamental commandments regarding worship in Judaism, two commandments that touch on the very nature of Jewish identity:
“Do not desecrate My holy name. I must be sanctified among the Israelites. I am the Lord, who made you holy and who brought you out of Egypt to be your God. I am the Lord” (Leviticus 22:32).
These two commandments are, respectively, the prohibition against desecrating God’s name—chillul Hashem—and its positive counterpart, kiddush Hashem—the commandment to sanctify God’s name.
