Refleksja nad paraszą Szemini 5785

Nasza parasza na ten tydzień zawiera tragiczną opowieść o dwóch synach Aarona, Nadawie i Abihu, którzy „przynieśli przed oblicze Wiekuistego ogień nieuświęcony, którego nie przykazał im”. [Hebr. esz zara – dosł. obcy ogień] (Kpł 10:1). Wszystko zaczyna pewnego pięknego dnia, który powinien być dniem radości – Izraelici ukończyli Przybytek, Mojżesz przygotowywał się do jego poświęcenia przez 7 dni. Jednakże wszystko kończy się tą straszną tragedią. Nasi mędrcy przedstawiają kilka interpretacji tej historii: niektórzy twierdzili, że Nadaw i Abihu pili alkohol podczas służby w Miszkanie. Inni twierdzili, że byli aroganccy, wywyższając się ponad społeczność; i to był również powód, dla którego nigdy się nie znaleźli żon. Jeszcze inni twierdzili, że byli zazdrośni wobec Mojżesza i Aarona, pytając siebie nawzajem: kiedy ci dwaj starcy umrą, abyśmy mogli przewodzić zgromadzeniu? Istnieje jeszcze inna opinia, która sprowadza się do argumentu, że to wszystko nie wydarzyłoby się, gdyby Aaron i Mojżesz nie byli tak nieśmiali w swoim przywództwie, że powinni być bardziej zdecydowani i stanowczy.

Refleksja na Szabat Pesach Dzień 7, 5785

Zazdrosny chłopak przyłapuje swoją dziewczynę na cichym szepcie do jej telefonu późną nocą. „Czy ty mnie zdradzasz?” pyta ją, wściekły. „Czy jest ktoś inny?” Dziewczyna śmieje się i odpowiada: „Naprawdę myślisz, że gdyby był ktoś inny, to bym nadal się z tobą spotykała?”

Prawdę powiedziawszy, gdyby to rzeczywiście wydarzyło się w prawdziwym życiu, ci młodzi ludzie musieliby mieszkać w bardzo samotnym miejscu – jakiejś głuchej wyludnionej prowincji, małej społeczności wyspiarskiej… trudno powiedzieć. Inne miejsce, które przychodzi mi na myśl w tej chwili to… Ogród Edenu??