Sermons Archives - Page 12 of 200

Klątwa przemocy politycznej

By Menachem Mirski PhD 09/12/2025 Leave a Comment Filed Under: Polish Sermons

Refleksja nad nad paraszą Ki Tavo 5785

Latem 2012 roku, podczas kilkudniowego programu studiów Tory i Talmudu “Mini-Jesziwa” w Gminie Żydowskiej w Lublinie, poznałem Rabina Boaza Pasha. Wspaniały, ciepły, miły, inteligentny i dowcipny człowiek o ogromnej wiedzy, który kilka lat wcześniej służył jako rabin w kehili w Krakowie. Chociaż urodził się w Jerozolimie, jest absolutnie biegły w języku polskim,, co jest bardzo imponujące. Spotkałem go później kilka razy na różnych wydarzeniach żydowskich w Polsce i zawsze byłem pod wrażeniem sposobu, w jaki podchodził do ludzi. Dlaczego o nim mówię? Jego brat, którego osobiście nie znałem, Icchak Pash, również rabin, został zamordowany w niedawnym ataku terrorystycznym w Jerozolimie, w ostatni poniedziałek. To po raz kolejny uświadomiło mi, jak nieliczni i podatni na zranienie jesteśmy jako naród, a tym samym jak stosunkowo łatwo zdestabilizować nasze żydowskie społeczności, w tym największą z nich – tę w Izraelu.[…]

The Curse of Political Violence

By Menachem Mirski PhD 09/12/2025 Leave a Comment Filed Under: Sermons

Thoughts on Parashat Ki Tavo 5785

In the summer of 2012, during a multi-day Torah and Talmud study program called “Mini-Yeshiva” at the local Orthodox Jewish Community in Lublin, I met Rabbi Boaz Pash.A wonderful, warm, kind, smart and witty man, with enormous knowledge, who served as a rabbi in the kehila in Krakow several years earlier. Even though he was born in Jerusalem, his Polish was fluent, which is very impressive. I met with him later several times at different Jewish events in Poland, and was always impressed with the way he approached people. Why am I talking about him? His brother, Icchak Pash, also a rabbi, was murdered in the recent terror attack in Jerusalem, last Monday. This made me again realize how not-numerous, vulnerable and easy-to-hurt we are as people, and therefore relatively easy it is to destabilize our Jewish communities, inducing the largest of them – the one in Israel.[…]

Micwa Leket i nasze wspólne człowieczeństwo

By Menachem Mirski PhD 09/05/2025 Leave a Comment Filed Under: Polish Sermons

Refleksja nad Parszą Ki Teitzei, 5785

Parsza Ki Teitzei jest pełna przykazań, które prowadzą nas ku życiu pełnemu współczucia, sprawiedliwości i świętości. Wśród nich znajduje się micwa leket, opisana w Księdze Powtórzonego Prawa 24:19, która brzmi: „Gdy będziesz zżynał użątek na polu twojém, a zapomnisz snop na polu, nie wracaj się, by go zabrać: dla cudzoziemca, dla sieroty i wdowy niechaj zostanie, aby błogosławił ci Wiekuisty, Bóg twój, w każdej sprawie rąk twoich.” Ten werset mówi o prostym, a zarazem głębokim czynie: pozostawieniu tego, co moglibyśmy uznać za swoje – zapomnianych snopów zboża – dla najbardziej bezbronnych w społeczeństwie: ger (przybysza), jatom (sieroty) i almana (wdowy). Leket nie polega na dawaniu z nadmiaru ani na jałmużnie płynącej z litości; to akt powściągliwości, pokory i uznania, że to, co „posiadamy”, nigdy nie jest w pełni nasze. Jest to wszystko „odciśnięte” w języku hebrajskim, który nie ma czasownika „mieć” ani „posiadać” – wszystko, co mamy, JEST nam dane. Tora nakazuje nam odpuścić, zostawić miejsce, by inni mogli prosperować, a czyniąc to, zapraszamy błogosławieństwo Boga do naszego życia.[…]

The Mitzvah of Leket and Our Shared Humanity

By Menachem Mirski PhD 09/05/2025 Leave a Comment Filed Under: Sermons

Thoughts on Parashat Ki Teitzei, 5785

Parashat Ki Teitzei, a portion rich with mitzvot that guides us toward a life of compassion, justice, and holiness. Among these is the mitzvah of leket, found in Deuteronomy 24:19, which reads: “When you reap your harvest in your field and forget a sheaf in the field, you shall not go back to take it; it shall be for the stranger, the orphan, and the widow, so that the Lord your God may bless you in all the work of your hands.” This verse speaks of a simple yet profound act: leaving behind what we might claim for ourselves—forgotten sheaves of grain—for the most vulnerable in society: the ger (stranger), the yatom (orphan), and the almanah (widow). Leket is not about giving from excess or charity born of pity; it’s about restraint, humility, and recognizing that what we “own” is never fully ours. It is ‘imprinted’ in the Hebrew language which doesn’t have the verb ‘to have’ or ‘to own’ something – everything we own IS given to us. The Torah commands us to let go, to leave room for others to thrive, and in doing so, we invite God’s blessing into our lives.[…]