Friends of Jewish Renewal in Poland
Pozwólcie, że zacznę moje dzisiejsze rozważania cytatem z Talmudu:
Trzy osoby biorą udział w kształtowaniu człowieka: Święty, niech będzie błogosławiony,
ojciec oraz matka. Kiedy człowiek czci swojego ojca i matkę, Święty, niech będzie
błogosławiony, mówi: Przypisuję im zasługę, jakbym mieszkał między nimi, bo oni
również Mnie czczą. (Kiduszin 30b)
Nasza tradycja religijna podkreśla znaczenie nie tylko wykonywania dobrych uczynków, ale także posiadania pozytywnej wewnętrznej motywacji i nastawienia stojącego za tymi działaniami. Myśli, pragnienia i postawy wobec innych są równie ważne jak samo zewnętrzne zachowanie, gdy rozważa się moralność, a Tora i nauki rabiniczne podkreślają potrzebę unikania negatywnych uczuć, takich jak nienawiść, chciwość i zawiść, a także aktywnego pielęgnowania pozytywnych uczuć, takich jak miłość i współczucie.
Tora jest kamieniem węgielnym judaizmu. Została nam dana aby była nam instrukcją jak żyć dobrze, sprawiedliwie, z empatią i współczuciem. Nie została nam dana bo byliśmy “lepsi” od innych ludzi, lecz właśnie dlatego, że byliśmy niedoskonali, a czasem wręcz ułomni, by uczynić nas i nasze życie lepszymi.
Historia ludzkości jest, delikatnie mówiąc, skomplikowana. Podczas gdy nasza tradycja wyraźnie uczy nas, jak odróżniać (obiektywnie) to, co słuszne od tego co niesłuszne, a także głębiej (obiektywne) dobro od zła, historyczne procesy i losy społeczności ludzkich rzadko są czarno-białe. Czasami tak jest – nie mamy wątpliwości, że nazistowskie Niemcy musiały zostać pokonane, aby przynieść światu pokój, stabilizację i rozwój, ale w większości przypadków historyczne realia są bardziej złożone i pełne niuansów. Z tego właśnie powodu nasza tradycja koncentruje się na etyce i pojęciach dobra od zła, dobra i zła – ma to dać nam narzędzia do osądzania nieskończonej liczby społecznych i historycznych realiów, i poruszania się w nich…
